ولادت حضرت زینب

عطر آسمانی فرشتگان در فضا منتشر است.
آسمان، ستاره باران عشق است.
زمین، سوره آفرینش معرفت و ایمان را
در روح زمان تلاوت می‌کند
نبض ثانیه‌ها بی‌قراری می‌کند
و ساعت مضطرب زمان
نفسش به شماره افتاده است.
صدای هلهله فرشتگان و زمزمه عرشیان
و ترانه زلال اذان، شهر را پر کرده است
و شراره اشتیاق در کوچه های مهتابی مدینه زبانه می کشد.
لحظه موعود، فرا می‌رسد و فصل سبز زندگی اسوه صبر و نجابت
و غنچه قداست علی و زهرا علیهاالسلام
در گهواره سبز زمین، با بهار خنده‌اش آغاز می‌شود.
خانه زهرا و علی علیهما السلام ،
فانوس باران اشک شادی می‌شود.
پیام آور عشق محمدی، در گوش طفل،
اذان و در قلبش ترانه محبت زمزمه می‌کند.
پیکی آسمانی، نام او را از عرش می‌آورد و او «زینب» می‌شود؛
نخستین سراینده غزل صبر و بردباری،زینت و مونس تنهایی پدر
و سنگ صبور غربت زهرا، همنوا با مظلومیت حسن
و خطبه خوان رشادت حسین و شهامت عباس؛
همدم لحظه‌های بی‌کسی و مرهم زخمهای دلواپسی
کبوتران پر و بال شکسته کربلا.
زینب است و بانوی همیشه نجیب تاریخ.